Misschien was een handboek voor mannen meer op z'n plaats geweest dan een handboek voor BDSM- geïnteresseerde meisjes, omdat het de mannen zijn, meestal, die het laten afweten. Aan de meisjes ligt het niet: zij willen niet anders dan dat een man de leiding neemt en hen onderwerpt aan zijn verlangens. Maar er zijn al te veel mannen die niet eens op dat idee komen. De auteur had evenwel weinig zin zich tot de mannen te richten.
Een man die de juiste instincten mist is er moeilijk toe te bewegen zich dominant te gaan gedragen, en als hij al een poging doet is het resultaat meestal niet bijzonder overtuigend? en vaak eerder lachwekkend. Elk meisje daarentegen kan, als ze bepaalde vooroordelen loslaat en haar diepste behoeften onder ogen durft te zien, de mentaliteit en de vaardigheden ontwikkelen die haar aantrekkelijk maken in de ogen van die zeldzame mannen die weten wat ze willen.
Dit handboek is niet voor iedereen geschikt. Het is geschreven voor meisjes vanaf 16 jaar. Wie zenuwachtig wordt van expliciet taalgebruik, of van dominante mannen, of van haar eigen fantasieën doet er goed aan het ongelezen terzijde te leggen.
Als je een onderdanige rol zou willen praktiseren dan is er consent nodig. Je zou moeten instemmen, toestaan, dat je gedomineerd wordt. De onderdanige zou content moeten zijn, tevreden zijn, met haar rol of positie. Dan is er geen onderdanig slachtoffer, maar slechts een vrijwilliger, die met haar rol of positie instemt.
Wat wil een 'meisje van het derde millennium'? Ze weet dat ze alle kanten op kan. Vrouwen zijn niet langer tweederangs burgers, maar hebben een maatschappelijke positie veroverd die zo ongeveer gelijk is aan die van de mannen. Ze weet dat ze niet van een man afhankelijk hoeft te zijn voor haar geld en haar veiligheid. Ze kan op haar eigen benen staan. Dat is allemaal heel mooi en heel goed.
Maar waar verlangt ze naar? Waar denkt ze aan tijdens een saaie les of een tentamen waar ze geen zin in heeft? Waar fantaseert ze over als ze zichzelf bevredigt op het toilet, in de baas z'n tijd? Niet over een begrijpende minnaar die netjes vraagt of hij haar misschien weer eens mag neuken, maar over een man die haar eenvoudigweg neemt zodra hij zin in haar heeft. Niet over een verlegen, meegaande jongen die haar geduldig beft tot ze zes keer is klaargekomen, maar over een man die haar slaat met een riem en zich dan laat pijpen, waarbij hij haar bij de haren grijpt en haar hoofd over zijn pik duwt tot ze bijna geen adem meer krijgt.
Ze droomt niet over de macht van haar kutje en zelfs niet simpelweg over genot, maar over onderdanigheid. Ze verlangt naar een man die haar aan kan, die haar discipline oplegt en die haar straft als ze hem niet tevredenstelt. Is die tegenstelling tussen maatschappelijke onafhankelijkheid en seksuele onderdanigheid een probleem? Voor sommige meisjes wel. Omdat de gelijkwaardigheid van de geslachten voor een modern dogma doorgaat is de vrouwelijke erotiek, die een en al onderdanigheid en hoerigheid is, zoiets als een moderne 'zonde'.
Maar je kunt dat ook heel anders zien. Ook in je seksleven heb je veel meer vrijheid dan de meisjes van een halve eeuw geleden. Meisjes en vrouwen kunnen er eindelijk voor kiezen hun instinct te volgen. Vroeger werd van een vrouw verwacht dat ze voortdurend gehoorzaamde, zowel in bed als daarbuiten ? nu kan ze overdag kantonrechter of ondernemer of vrachtwagenchauffeuse zijn en 's nachts de seksslavin van haar echtgenoot, of het gratis hoertje van één van haar gelukkige minnaars.
Een meisje moest, nog niet zo lang geleden, maar netjes wachten tot ze 'de man van haar leven' ontmoette, of tot haar ouders een geschikte kandidaat aanwezen, om vervolgens, na het huwelijk, te ontdekken dat hij in bed niets klaarspeelde. Nu kan ze rondkijken, experimenteren, en zelf ontdekken wat ze wil. En dat blijkt vaak iets anders te zijn dan het feminisme voorschrijft.